روستاي نسن نور

توضیحات بازی تب چو

روستاي نسن نور

توضیحات بازی تب چو

روستاي نسن نور

توضیحات بازی تب چو

تب چو کا یک بازی محلی می باشد که شباهت بسیار زیادی به بیسبال آمریکاییها و یا کریکت هندیها دارد با اندکی تفاوت و از بازیهای گروهی و محبوب اهالی محل از بزرگ و کوچک است و در زمانهای خاصی از سال که اوقات فراغت مردم بیشتر است مانند ایام عید و یا روزهای آخر هفته به صورت گروهی در مکانهای وسیع به آن می پردازند. در این بازی افراد با روشی بسیار جالب که به (سلار) رفتن معروف است به دو دسته تقسیم می شوند و آنگاه با شیر یا خط که به وسیله یک سنگ تخت که یک سمت آن را با آب دهن خیس می کنند و به (شیر بنه خط) معروف است مشخص می کنند که کدام گروه اصطلاحا در سر باشد و کدام گروه به گل برود. سر به مرکز شروع بازی گفته می شود که با یک سنگ یا چیز دیگری مشخص می شود و افراد در آنجا به ترتیب با چوب به توپ ماهوتی و به(خی تب) معروف است از طرف یکی از افراد گروه مقابل به هوا انداخته می شود ضربه می زند و به این کار تب گرفتن گفته می شود هر فردی که با چوب توپ را بزند باید تا مرکز دیگر بازی که در وسط زمین بوسیله چیزی مشخص می شود برود و بر گردد تا مجاز باشد مجددا به توپ ضربه بزند و به این عمل اصطلاحا نو شدن می گویند اما گروهی که در مقابل گل هستند سعی می کنند تا توپهای فرستاده شده از سوی مقابل را بگیرند و مانع از رفت و برگشت یاران مقابل بین دو مرکز بازی شوند و چنانچه در این مسیر با توپ به یار مقابل بزنند جای این دو گروه عوض می شود یعنی گروه سر به گل و گروه گل به سر می آید البته چنانچه توپ زده شده را در هوا بگیرند اصطلاحا می گویند (اندلی) گرفتیم و در این حالت هم جای دو گروه عوض می شود و نیز معمولا آخرین فردی که در سر می ماند و قصد توپ زدن دارد مجاز است سه بار به توپ ضربه بزند و اصطلاحا به او (سه تب) می گویند در این بازی اگر یاران گل با توپ به وسط دستان یار سر توپ بزنند قابل قبول نیست و بازی به همان شکل ادامه پیدا می کند و جر زدن که در اصطلاح محلی به (شوتی) کردن معروف است بسیار رایج است و افراد سعی می کنند با شیوه های مختلف زودتر مکان خود را در بازی عوض کنند.